Στο δρόμο! Ακόμη κι όταν οι κυβερνήσεις μάς το απαγορεύουν. Γιατί τίποτα δεν τους χρωστάμε για να υπακούσουμε στους νόμους τους, όταν μας τα έχουν πάρει χρόνια τώρα όλα. Απεναντίας, αυτοί χρωστούν για όλες τις χαμένες ζωές της κοινωνίας των ανισοτήτων που αναπαράγουν, ανισότητες που πρέπει να τσακιστούν μαζί με τις πολιτικές πίσω τους. Διότι αυτές “φυτεύουν” κάθε ρατσιστική, ομοφοβική, σεξιστική αντίληψη στα μυαλά των εργαζομένων για να στρέψουν τον έναν απέναντι στον άλλον. Οι δουλειές μας δεν είναι ασφαλείς, όταν οι εργοδότες απολύουν νέους και νέες λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, όταν μας παρενοχλούν. Οι σχολές και τα σχολεία μας δεν είναι ασφαλή, όταν φοιτητές και φοιτήτριες, μαθητές και μαθήτριες δέχονται έμφυλες διακρίσεις και παρενοχλητικές συμπεριφορές από μερίδα καθηγητών και συνομηλίκων τους. Οι διακοπές μας δεν είναι ασφαλείς, όταν οι βιασμοί και τα φαινόμενα σεξουαλικής κακοποίησης αυξάνονται ραγδαία. Οι δρόμοι δεν είναι ασφαλείς, όταν ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα χλευάζονται, συλλαμβάνονται, κακοποιούνται, δολοφονούνται επειδή η φύση τους δεν ταιριάζει στα γούστα των αστυνομικών, των κακοποιητών, των δολοφόνων. Η ασφάλεια των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων έρχεται αντιμέτωπη στο καθεστώς της δικής τους “τάξης και ασφάλειας”.
Στο δρόμο! Εκεί θα δοθεί η απάντηση των “κάτω”. Εκεί που θα ενωθούν ο κόσμος της δουλειάς, το νεολαιίστικο κίνημα, η αγωνιζόμενη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Εκεί που δολοφονήθηκαν ο Ζακ, ο Παύλος, ο Αλέξης, εκεί είναι που χρειάζεται να ορθωθεί ασπίδα αλληλεγγύης. Ήδη οι τελευταίες διαδηλώσεις, παρά τις απαγορεύσεις και τις νέες υγειονομικές συνθήκες, μαρτυρούν ότι οι τάσεις ριζοσπαστικοποίησης και ανασυγκρότησης του κινήματος μπορούν να σηκώσουν κεφάλι. Μόνο εκεί βρίσκεται η απάντηση στην έμφυλη καταπίεση, όταν η πάλη ενάντια στις ανισότητες γίνεται οργανικό τμήμα της ταξικής πάλης, όταν ο οργανωμένος αγώνας απλώνεται οπουδήποτε η εκμετάλλευση μας χτυπάει, όταν η δράση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας δεν στηρίζεται σε “πολύχρωμες” κυβερνήσεις και ημίμετρα, αλλά στα πόδια και το πείσμα των ίδιων που στερούμαστε δικαιωμάτων.
Για εμάς, το κίνημα δεν μπορεί να μπει σε διαπραγμάτευση με τους κυβερνητικούς περιορισμούς. Αντιθέτως, η πορεία για τον Ζακ την ημερομηνία της στυγνής δολοφονίας του θα έπρεπε να αποτελεί μαζική καταδίκη των κυβερνητικών επιδιώξεων και περιορισμών. Η υπόθεσή της υγείας του λαού είναι υπόθεση και του ίδιου του κινήματος μέσα από τους αγώνες του και τα μέτρα που λαμβάνει το ίδιο για την αυτοπροστασία του. Και αυτός είναι ένας παραπάνω λόγος για να συγκρουστεί με την υποκριτική και επικίνδυνη υγειονομική πολιτική της ΝΔ, που είναι κομμένη και ραμμένη για τις ανάγκες του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του. Παρά την άποψη αυτή βέβαια δεν μπορεί παρά να στηριχθεί μαζικά και δυναμικά η κινητοποίηση στις 20/9, όπου καλούμε για να υπερασπιστούμε μαζικά το αυτονόητο δικαίωμα κάθε ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμου στην ελεύθερη έκφραση στην εργασία, στη μόρφωση, στη ζωή. Για όσο χρειαστεί να βρισκόμαστε απέναντι στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ξεριζώνοντας τις σεξιστικές και τις φασιστικές αντιλήψεις και τις δολοφονικές πρακτικές τους, όπου αυτές κι αν βρίσκουν έδαφος να ξετρυπώσουν. Για την ανατροπή του άδικου και άνισου καπιταλιστικού συστήματος, για μια ελεύθερη κομμουνιστική κοινωνία χωρίς ταξικές και έμφυλες ανισότητες.
Για την Zacki oh/Ζακ, στο δρόμο…
Κυριακή, 20 Σεπτέμβρη
18:00 συγκέντρωση στη Γλαδστώνος
19:00 πορεία προς τη Βουλή

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου